Polish (Poland)English (United Kingdom)
Start Artykuły Bitwy i Kampanie

Bitwy i Kampanie

Najważniejsze operacje wojskowe z udziałem kawalerii, cz. I

okladkaautor: Szymon Gołębiewski

1. Rajd Stuarta naokoło Armii Potomaku (12-16 czerwca 1862 r.)

Trwająca dwa dni, a mianowicie od 31 maja do 1 czerwca 1862 r., bitwa pod Seven Pines (Fair Oaks) nie przyniosła rozstrzygnięcia. Armia Potomaku, dowodzona przez generała majora George’a Brintona McClellana zatrzymała się zaledwie kilkanaście kilometrów od stolicy Konfederacji – Richmond. McClellan bowiem, przekonany, jak się okazało całkowicie błędnie, o przewadze liczebnej Armii Północnej Wirginii generała Roberta Edwarda Lee czekał na rozwój sytuacji. Tymczasem Lee, nie zważając na stan swojej armii, jak i na fakt, że przejął dowodzenie zaledwie kilka dni wcześniej, przygotowywał się do działań ofensywnych, które zakończyć się miały tzw. bitwą siedmiodniową. Jednak, ażeby móc przystąpić do działań, potrzebował informacji o sile i rozlokowaniu wojsk federalnych[1].

Więcej…

Najsławniejsi dowódcy kawalerii z okresu wojny secesyjnej - Konfederacja

Stuartautor: Szymon Gołębiewski

JAMES EWELL BROWN STUART („Jeb”) (6 lutego 1833 r. – 12 maja 1864 r.). Według historiografii amerykańskiej był to jeden z najbardziej znanych dowódców kawalerii w całej historii tej broni, a na pewno najlepszy w dziejach tego oręża na ziemi amerykańskiej. Urodził się na plantacji „Laurel Hill” w Patrick County (Wirginia). Uczęszczał do West Point, kończąc akademię 1 lipca 1854 r. W okresie przedwojennym służył w kawalerii, zdobywając cenne doświadczenie w czasie walk z wrogimi plemionami indiańskimi oraz podczas niepokojów w Kansas, które miały miejsce w latach 1855-1857. Jego teściem był Philip St. George Cooke, który w czasie wojny secesyjnej służył w kawalerii federalnej. To właśnie on w 1862 r. dowodził kawalerią Unii w czasie słynnego rajdu Stuarta naokoło Armii Potomaku. W październiku 1859 r. w czasie „powstania” Johna Browna pełnił służbę jako adiutant Roberta Edwarda Lee[1].

Więcej…

Najsławniejsi dowódcy kawalerii z okresu wojny secesyjnej - Unia

Bufordautor: Szymon Gołębiewski

Podczas wojny domowej w USA w latach 1861-1865 w obydwu walczących ze sobą armiach w zasadzie obowiązywały te same stopnie generalskie i oficerskie, jakie wcześniej istniały w armii amerykańskiej. Jedną z ich cech szczególnych był brak specyficznej nazwy dla stopnia kapitańskiego w kawalerii. Podobnie było zresztą ze stopniem sierżanta, przy czym takiej specyfiki nie było również w artylerii konnej. Ich wykaz oraz starszeństwo przedstawia tabela 2[1].

 

Więcej…

Taktyka działań kawalerii w czasie Wojny Secesyjnej

kawaleriaautor: Szymon Gołębiewski

Kawaleria w czasie wojny secesyjnej przechodziła bardzo szybką transformację. Takich niezwłocznych zmian wymagały bowiem nowe, bardziej skuteczne rodzaje broni oraz zmieniające się cele stawiane przed jej formacjami.

W czasie wojny secesyjnej użyte zostały cztery różne rodzaje formacji konnych. Była to kawaleria walcząca głównie konno, a uzbrojona w powtarzalne karabinki, rewolwery oraz szable. Jednak bardzo mało jednostek konnych spełniało te wymagania, przy czym były to głównie pułki Unii operujące na froncie wschodnim i to w czasie pierwszej połowy wojny.

Więcej…

Kawaleria Konfederacji - organizacja i liczebność

kawaleria_CSAautor: Szymon Gołębiewski

Większość autorów ocenia, że w armii Konfederacji przez cały okres wojny służyło łącznie około 600.000 żołnierzy. Dokładne ustalenie liczebności wojsk Południa jest praktycznie niemożliwe ze względu na zniszczenie oficjalnych dokumentów wojskowych, zwłaszcza w czasie ewakuacji Richmond w 1865 r.[1]

W czasie trwania wojny Konfederacja wystawiła łącznie 127 pułków oraz 47 batalionów kawalerii. Dodatkowo utworzono osiem pułków i jeden batalion rangersów (partisan ranger), które ze względu na swój charakter można również uznać za oddziały konne.

Więcej…

Więcej artykułów…