Polish (Poland)English (United Kingdom)
Start Artykuły Bitwy i Kampanie

Bitwy i Kampanie

Texas Brigade pod Gaines' Mill, 27 czerwca 1862r - Część III.

autor: Juliusz Tomczak

sadPo bitwie
Dochodziła godzina 20:00 i bitwa pod Gaines’ Mill zakończyła się zwycięstwem konfederatów. McClellan w swoim oficjalnym raporcie stwierdził lakonicznie: „Około 19:00 [konfederaci] rzucili świeże siły przeciwko generałowi Porterowi z jeszcze większą furią i wreszcie zajęli lasy trzymane przez nasze lewe skrzydło. Porażka ta, w połączeniu z zamieszaniem, jakie wywołała, oraz z nieudaną szarżą pięciu kompanii 5. pkaw, za którą poszły bardziej zdeterminowane ataki na pozostałe odcinki naszych linii, które były teraz oskrzydlone, spowodowała ogólny odwrót z naszych pozycji na wzgórzu” (1).

 Ci spośród żołnierzy pobitego V Korpusu, którzy uniknęli śmierci bądź niewoli, przeprawiali się przez Chickahominy pod osłoną baterii artylerii Armii Potomaku rozstawionych na południowym brzegu, oraz dwóch świeżo przybyłych brygad piechoty.Spośród około 36 000 żołnierzy Unii zaangażowanych w walce (2), zginęło, odniosło rany i dostało się do niewoli 6837, z czego aż 2836 to jeńcy.

Więcej…

Texas Brigade pod Gaines' Mill, 27 czerwca 1862r. - Część II.

autor: Juliusz Tomczak

1Przełamanie

Po sformowaniu szyku w zagłębieniu terenu osłaniającym ich przed ostrzałem artylerii wroga,  Południowcy rozpoczęli natarcie na tym odcinku zapewne około godziny 18:00.(1) Ich pozycje wyjściowe dzieliło od pierwszej linii przeciwnika około 800 jardów. Niemal natychmiast wytworzyła się luka pomiędzy prawym skrzydłem brygady Lawa, a lewym skrzydłem dywizji Longstreeta. Widząc ową wolną przestrzeń, oraz dostrzegając, że teren w niej bardziej sprzyja szybkiemu atakowi, Hood przerzucił tam pospiesznie za nacierającymi liniami Lawa swój dawny pułk, 4. pp z Teksasu. Teksańczycy sprawnie zajęli nową pozycję w szyku, zatrzymali się i już pod ostrzałem artylerii uporządkowali linię przed ostatecznym natarciem.

Więcej…

Texas Brigade pod Gaines' Mill, 27 czerwca 1862r. - Część I.

autor: Juliusz Tomczak

gaines_mill_titleGaines' Mill

Rozpoczęta 17 marca 1862 roku kampania na Półwyspie Wirgińskim, która w planach federalnego generała George’a B. McClellana miała zakończyć się decydującą bitwą na przedpolach stolicy Konfederacji, Richmond, w czerwcu wkroczyła w nową fazę. Dowodzący siłami konfederackimi na Półwyspie generał Joseph E. Johnston został 31 maja ranny w bitwie pod Seven Pines. Jego następca, generał major Gustavus W. Smith, wyraźnie nie był w stanie udźwignąć ciężaru odpowiedzialności dowodzenia armią. Prezydent Konfederacji podjął wówczas jedną z najlepszych decyzji personalnych w swojej karierze: oddał dowództwo nad oddziałami broniącymi Richmond generałowi Robertowi Edwardowi Lee.   

Więcej…

Bitwa pod Manassas (Bull Run), 21 lipca 1861r. - Część V.

autor: Ireneusz Friede

Bull-Run-Bridge_2mPo bitwie

Rankiem 21 lipca prezydent Konfederacji Jefferson Davis specjalnym pociągiem opuścił Richmond. Późnym popołudniem dotarł on do Manassas, gdzie zmienił środek transportu na wypożyczonego wojskowego konia. Prezydent niezwłocznie ruszył w kierunku kwatery generała Johnstona. Widok, który napotkał po drodze nie zapowiadał niczego dobrego - z pola bitwy spływały grupki żołnierzy, niektórzy bez broni, wielu rannych lub zszokowanych. Malujące się na ich twarzach wyczerpanie i przerażenie wzbudziły w Davisie poważne obawy co do pomyślnego dla Konfederacji przebiegu walk.

Więcej…

Bitwa pod Manassas (Bull Run), 21 lipca 1861r. - Część IV.

autor: Ireneusz Friede

new-yorks-bravestmPrzesilenie

Około południa brygada pułkownika Williama T. Shermana z dywizji Tylera rozpoczęła przeprawę przez Bull Run brodem nieco poniżej Kamiennego Mostu. Na jej czele podążał 69 pułk z Nowego Jorku, którego kompanie tyralierskie ubezpieczały marsz całej formacji. One też jako pierwsze zetknęły się z nieprzyjacielem. Zastępca dowódcy tego pułku, podpułkownik Haggerty, dostrzegł grupę konfederackiej piechoty, prawdopodobnie z oddziału Evansa, uchodzącą w stronę wzgórza, znajdującego się po drugiej stronie Warrenton Turnpike. Nie namyślając się długo, pogalopował samotnie w stronę Konfederatów, chcąc ich zatrzymać i wziąć do niewoli. O ile to pierwsze udało mu się znakomicie, to druga część tego zamiaru poszła już gorzej - jeden z Południowców strzałem z bliskiej odległości strącił lekkomyślnego oficera z konia.

Więcej…

Więcej artykułów…