Polish (Poland)English (United Kingdom)
Start Artykuły Bitwy i Kampanie

Bitwy i Kampanie

Kawaleria Unii - organizacja i liczebność

kawaleria_Uniiautor: Szymon Gołębiewski

Po wybuchu wojny secesyjnej[1] obie walczące strony były przekonane, że wojna potrwa zaledwie kilka miesięcy. Z tego powodu decydenci na Północy byli przeciwni tworzeniu pułków kawalerii. Były one bowiem trudniejsze do formowania niż pułki piechoty, a ich odpowiednie zaopatrzenie i wyposażenie było droższe. Koszt wystawienia pułku kawalerii wymagał bowiem nakładów w granicach 400.000 $[2] i dłuższego okresu formowania oraz służby na zapleczu, niezbędnego do tego, aby jego żołnierze mogli osiągnąć należyty stopień wyszkolenia, w tym także w jeździe konnej. Z tych też powodów na początku konfliktu głównymi oddziałami kawalerii w armii Unii były istniejące już jednostki regularne[3].

Więcej…

Początek kawalerii w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej

dragoni2autor: Szymon Gołębiewski

Pierwsze udokumentowane informacje o kawalerii na terenie późniejszych Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej sięgają roku 1648, kiedy na obszarze dzisiejszego stanu Massachusetts uchwalono utworzenie oddziału konnego[1]. Od tego czasu powoływano tworzone ad hoc ochotnicze, nieregularne oddziały konne. Tworzono je w chwili zagrożenia wewnętrznego, jakie stwarzali Indianie[2] lub wybuchające od czasu do czasu w poszczególnych koloniach lokalne zaburzenia, czy też w razie zaistnienia zagrożenia zewnętrznego, czyli podczas wojen[3]. Były to najczęściej oddziały lokalnej milicji i miały charakter tymczasowy. Pod rozkazami takich legendarnych dowódców, jak Henry „Light Horse Harry” Lee[4], czy też Kazimierz Pułaski[5], „ojciec kawalerii amerykańskiej”, kawaleria odegrała znaczącą rolę także w czasie amerykańskiej wojny o niepodległość[6].

Więcej…

Bitwa pod Cedar Mountain 9 sierpnia 1862

cdrmbt_01W związku z naszą najbliższą imprezą rekonstruktorską w Giżynie, przedstawiamy opis wydarzeń które będziemy "odtwarzać" - bitwę pod Cedar Mountain z 9 sierpnia 1862 roku.

autor: Haze

Latem 1862 roku armia Unii dowodzona przez generała McClellana stała u wrót Richmond, bronionego przez Konfederatów generała Lee. Losy kampanii przylądkowej zadecydować miały się w czasie bitwy Siedmiodniowej. W Wirginii był jednak jeszcze jeden teatr działań….

Więcej…

Zdobycie Memphis - 21 sierpnia 1864r - Część II.

autor: Michał Staniszewski

imagdesBitwa pod Tupelo (14-15 VII 1864r)

Paradoksalnie wysyłając Smitha do walki z Forrestem, Sherman realizował cele Południowca. Otóż owe dwie dywizje Smitha zostały zimą 1864 r. wypożyczone gen. Banksowi do jego działań nad rzeką Red. Jednak latem miały wrócić do Armii Rzeki Tennessee, żeby wspomóc walczące o Atlantę oddziały. Zamiast tego, Smith (wzmocniony dodatkowo dywizją kawalerii) ruszył wraz 14 tys. żołnierzy na wyprawę przeciwko Forrestowi (1). Od razu dało się zauważyć zmianę w dowodzeniu. O ile Sturgis szukał Forresta, to Smith wolał, żeby Forrest znalazł jego. Kolumny federalne składały się zazwyczaj z jazdy, piechoty i artylerii, dodatkowo ciągnęły obciążenie w postaci taborów. Takie nieruchawe kolumny nie były w stanie doścignąć znającego teren i szybkiego przeciwnika. Dlatego Smith znaczył swój pochód pożarami (2). Z pewnością ich dym Konfederaci musieliby zauważyć.

Więcej…

Zdobycie Memphis - 21 sierpnia 1864r - Część I.

autor: Michał Staniszewski

NF

Gdy 17 IV 1864 r. gen mjr Stephen Hurlbut został odwołany ze stanowiska dowódcy wojsk federalnych w Zachodnim Tennessee, nie przypuszczał, że nadjedzie dla niego swoisty czas zapłaty. Okoliczności dymisji były następujące – w kwietniu 1864 r. konfederacki kawalerzysta gen. mjr Nathan Bedford Forrest zdobył położony w Zachodnim Tennessee, nad Missisipi, Fort Pillow, paląc go i wybijając załogę. Cios o tyle dotkliwy, że ten obszar uchodził za odbity przez Unię i spacyfikowany. Tymczasem ok. 1500 konfederackich kawalerzystów, nie niepokojonych przez nikogo dokonało szybkiego rajdu i zadało cios prestiżowi Północy. Za wszystko obwiniono oczywiście Hurlbuta, uznając go za mało energicznego i przedsiębiorczego dowódcę. Zastąpiono go gen mjr Cadwalladerem Washburnem, któremu powierzono zadanie zlikwidowania wszelkich ognisk oporu, ze szczególnym uwzględnieniem Korpusu Kawalerii Forresta. Wbrew nadziejom, szło mu niewiele lepiej niż poprzednikowi, jednak m.in. z racji koneksji politycznych Washburn mógł liczyć na wyrozumiałość(1). Jednak cztery miesiące później, 21 VIII, został praktycznie poniżony przez Konfederatów, gdy w samej bieliźnie uciekał przed nimi z Memphis do Fortu Pickering. Wówczas do miasta niespodziewanie wpadł Forrest na czele swoich zawadiaków. Hurlbut z pewnością miał osobistą satysfakcję z tego wydarzenia, czemu dał wyraz w następującym komentarzu : „Zdjęto mnie z dowództwa, ponieważ nie byłem w stanie trzymać Forresta z dala od Zachodniego Tennessee. A Washburn nie jest go w stanie trzymać z dala od własnej sypialni”.

Więcej…

Więcej artykułów…